|
Seite davor Seitenauswahl originales Register Überschriften der Edition |
|---|
§ 1. Sves hund oder ber oder perd oder osse, oder svelkerhande ve it si, enen man dodet oder belemet, oder en ander ve, sin herre sal den scaden na rechteme weregelde oder na sineme werde beteren, of he't weder an sine gewere nimt, na des dat he dat erst ereschet.
§ 2. Sleit he't aver ut, unde ne hovet noch ne huset noch ne etet noch ne drenket he't, so is he unsculdich an'me scaden; so underwinde's sik jene vor sinen scaden of he wille.
§ 3. Nen ve verboret nen gewedde deme richtere an siner dat.
§ 4. Svelken scaden aver enes mannes perde oder sin ve dut binnen sines knechtes oder sines gesindes hude, dar sal die vore antwerden, binnen des hude it was. Wirt aver die afrunnich, unde werdet des mannes perde oder ossen unde wagen bestedeget in der hanthaften dat, unde mach man dat getügen, die man mut beteren des dat ve unde wagen is, of he't nicht untreden ne kan, als vern alse sin wagen unde sine perde oder ander sin ve werd is dat dar upgehalden is, oder he mut is unbern; so behalt it jene vor sinen scaden.
§ 5. Vret aver en man siner bure korn oder ander ire sat mit svinen oder mit gensen, die man nicht gepanden ne mach; hitzet man se denne mit hunden, unde bitet se die hunde dot oder wundet se se, man blift is ane wandel.
|
Überschriften der Edition originales Register Seitenauswahl Seite danach |
|---|