Seitenauswahl
Seite davor

GoslarStR. [Abschnitt ohne Zählung]

Of ve schaden deyt.

§ 102. Wes ve oder perde scaden dut, de, in des hode se sin, de scal dar vore antwarden; worde de aver vor vluchtich, dat men ene nicht to antwarde bringhen ne mochte, so mochte men de perde oder dat ve dar vore up holden ane gherichte vor den scaden; queme aver dat ve oder de perde enwech unde de kleghere den scaden orkundeliken beklaghede uppe der were, dar dat ve oder de perde komen weren, helde men dat dar na over nacht, in des weren dat were, de moste den scaden irlegken na minnen oder na rechte. Welde men ok den scaden irlegken na minnen oder na rechte, dar mede ledeghet men de perde oder dat ve.

§ 103. Wes perde scaden dut, worde de vor vluchtich, in des hode de hedden ghewesen, do se den scaden deden, unde de perde dar umme bekomeret worden unde de, des de perde weren, dat moste untweren, wanne he dene hebben mach to rechtem antwarde, in des hode de perde weren, do se den scaden deden, de mot eme den scaden irlegken, dar hede perde mede untworren heft, oder he mot sich des untsculdighen, of he mach.

§ 104. Wert en beklaghet vor gherichte umme vredebrake, det men ime de ware umme de klaghe, de scal men holden in allen steden. Hedde men ine vorklaghet vor anderen unser stat richteren, er de ware gheeschet worde, unde eschede denne de richtere, dat men de klaghe vulvorderede, dar ne breke men nicht an, of men dat dede; were aver de klaghe na der ware begunt, so moste men dat beteren alse recht is.

§ 105. Wert en klaghe mit ordelen vor den rat ghetoghen, de an den lif gat, den voghet unde den kleghere scal men vorwissenen, dat he weder vore kome, up dene de klaghe gheyt, oder men scal ine de wile in der hachte beholden.

§ 106. We nicht wis noch ne is, de mot borghen setten sine klaghe to vulvorderende; ne hevet he der borghen nicht, de voghet scal ine beholden umme de vredebrake.

§ 107. Wur men enne borghen wel, deme de klaghe an den hals gheyt, wel sich de kleghere unde de voghet bewaren, so scolen se ene vor sodane penninghe unde uppe sodane wissenheyt to borghe don, dat se des seker sin, dat he weder in kome, oder men beholde ene in der hachte.

§ 108. En mach nicht van gherichte gan up en hus, dar de klaghe an den hals gheyt.

§ 109. Dede en vredebrake unde helde dene up, an deme he de vredebrake ghedan hedde, unde brechte ene to des voghedes hus, de voghet scal se beyde sic beholden wente men dat luttere, dat mallikeme rechte sche.

§ 110. Eschede men to deme voghede, dat he enne vor gherichte brechte, de mit unrechte in de hachte bracht were, weygherde he des, so scal it ime de rat beden to donde; weygherde he aver des, so is dat en vredebrake.

§ 111. Worde ok en mit unrechte in borghen hant ghebracht, eschede de rat oder des mannes vrunt, dat men umme de sake vor gherichte queme to rechtem antwarde, dat scolde men don.

§ 112. Wanne dem voghede to wetende worde, dat en mit unrechte in de hachte ghebracht were, so scolde he deme beden, de ene in de hachte ghebracht hedde, dat he sine klaghe vulvorderede; ne dede he des nicht, so scolde eme de voghet unde des mannes vrunt volghen mit rechte.

§ 113. Wert en up gheholden, dar de klaghe an dat lif gheyt, des scal de kleghere oder sine vrunt mit deme voghede woldich wesen, of se wellet dene to bewarende.

§ 114. Wur men enne up holt umme ene vredebrake, dar scal men den kleghere ok beholden, oder men scal sodane wissenheyt van eme nemen, dat men des wis si, dat he de klaghe vulvordere. Ne dorste he van vorchten oder ne welde he dor vruntscap sine klaghe nicht vulvorderen, so scolde men eme beden van rechtes weghene, dat he sine klaghe vulvorderde. Ne mochte men sin nicht hebben, so scolde men ime dat kundighen to huse unde to hove, dar he wonede oder dar he hedde ghewonet; ne vulvorderede he denne sine klaghe nicht, so mach men eme volghen mit der veste. Mochte men ok dat betughen mit twen oder mit dren bederven mannen unde mit deme voghede oder mit dem scultechen, dat it deme voghede gheklaghet were, so mochte ine de voghet in der hachte beholden, wente he den broke irleghede na minnen oder na rechte. Ne hedde men aver nenne klaghere unde ne mochte men nicht irtughen alse hir vore ghesproken is, dat it deme voghede gheklaghet were, so moste de voghet mit sinem ede dat war maken unde de dar to hulpen, dat se dat vor dat hedden, dat he sodanen broke ghedan hedde, dar men ene to rechte umme in de hachte bringhen scolde; ok scolde men ene ledich ut der hachte laten. Wanne he ok ledich wert, so ne mach he noch neman van siner weghene de dar umme sculdighen, de ene up gheholden hebbet, of men dede, also hir vore gesproken is.

§ 115. Scut en tweyunghe in erre tavernen oder anderes wur, dar we ghewundet worde, unde de klaghere dar na queme mit deme voghede unde helden den up, de dar umme beklaghet were, were he unsculdich, so sculde he sin antwarde beden umme sine untscult; dat scolde men van eme nemen. He scolde aver vorwissenen, dat he sich des untsculdighede; ne mochte he des nicht vorwissenen, so scolde men ene in der hachte beholden bente to der dingtid, dat he sich untsculdighede of he moghe. Were he aver in hanthaftigher dat up gheholden oder umme den broke vor vluchtich were worden unde men eme in hanthaftigher dat ghevolghet hedde unde he also up gheholden worde, so ne mochte he sich also nicht untsculdighen.


Seite danach
Seitenauswahl