Wort davor: mannkund
Mannskünne
Wortklasse: Neutrum und Femininum
Wortbildungshinweis: zu
Künne.
Mannskünne (I)
Erklärung:
in den frühen religiösen Belegen: Menschengeschlecht, Volk, menschliches Wesen.
- Belegtext:
ôc is an them êo gescriban ... that miðe mênêdos mancunnies gehuuilic, ... huuand that is sundie te mikil [im alten Bunde heißt es auch, ... daß Meineid meiden
solle der Mensch, ... denn die Sünde ist groß]
Datierung: 1. Hälfte 9. Jh.
Fundstelle: Heliand9 V. 1504
- Datierung: um 868
Fundstelle: Otfrid5 III 21, 7
- Datierung: um 890/91
Region/Autor/Textsorte:
Orosius
Fundstelle: EETS. SS. VI 62
- Datierung: 9. Jh.
Fundstelle: Musp. 73
- Belegtext:
þa him to gingran self metod mancynnes mearcode selfa
Datierung: 9. Jh.
Fundstelle: GenesisBAgs. 459
- Datierung: 992/1002
Region/Autor/Textsorte:
Aelfric
Fundstelle: EETS. OS. 160 S. 29
Mannskünne (II)
Erklärung:
männliches Geschlecht, männliche Nachkommenschaft.
- Belegtext:
oft en vrie man en egen wif neme oder en egen man en vrie wif neme, dat die mankünde solde volgen deme vadere unde dat wifkünne solde volgen der muder
Datierung: 1369
Fundstelle: Weichb.(nd.) 7
- Belegtext:
weret dat de van P. ... vorstoruen sunder eruen mannes kunne, alze sunder soene, so scolde datsulue dorp ... nicht vallen to eren eruen
Datierung: 1376
Fundstelle: LübUB. IV 309
- Belegtext:
han wir demselben P. vnd synen erben manneskonne zu rechtem burglehene geluwen
Datierung: 1417
Fundstelle: Gudenus,CDMog. V 884
- Datierung: 1425
Fundstelle: CDRhMos. IV 272
- Belegtext:
wy vnsen herdesvoget ... vnd sine echten vnde rechten kindere manneskuenne kynt na kynde hebben qwyth vnd frigh gegeuen
Datierung: 1450
Fundstelle: StaatsbMag. VIII 670
- Datierung: 1454
Fundstelle: ÜrdingenW. 41
- Datierung: 1457
Fundstelle: BocholdStat. I 352
- Belegtext:
den edelmane ..., de nicht en synd van mannes kunne
Datierung: 1457
Fundstelle: MeppenUB. 244
Wort danach: Mannlänge
Dieser Wortartikel stammt aus dem Deutschen Rechtswörterbuch
- online verfügbar mit vielfältigen Recherchemöglichkeiten