Wort davor: Landgalgen
Landgang
Wortklasse: Maskulinum
Landgang (I)
Erklärung:
(kriegerischer) Einfall in das Land, insb. vom Meer aus als Landung.
vgl.
Landreise (I).
- Datierung: um 1300
Fundstelle: HunsingoR. 72
Textarchiv: HunsingoR. 72
- Datierung: nach 1391
Fundstelle: Grautoff,LübChr. I 353
- Datierung: nach 1420
Fundstelle: Grautoff,LübChr. II 509
- Datierung: 1449
Fundstelle: Schiller-Lübben II 622
Faksimile
- Belegtext:
weret, dat men mit eyndracht unde na rade der hovetlude landganck dede, wat vromen dat ze nemen an qweke unde vitallie, dat schall alle komen to der schepe behuff
Datierung: 1472
Fundstelle: HansUB. X 65
- Belegtext:
deden oic somtyts lantgange in V. op den vyanden aldair te roven, te vangen, te barnen ende te slaen
Datierung: vor 1517?
Fundstelle: Mathaeus,Anal. III 339
- Datierung: 1587
Fundstelle: NlWB. VIII 996
Landgang (II)
Erklärung:
Landesverteidigung.
Landgang (III)
Erklärung:
amtlich durchgeführter Umgang, Besichtigung.
Landgang (IV)
Erklärung:
wie Landesbrauch (I).
sprachliche Erläuterung:
nur mnl. belegt.
- Belegtext:
zell die priester dit erve ten scoonsten ende ten meesten gelde verhueren na den lantganghe
Datierung: 1371
Region/Autor/Textsorte:
Utrecht
Fundstelle: MnlWB. IV 125
- Belegtext:
dien schade sal men doen verrichten nae lantganck, na dyen dattet werdich is
Datierung: 1523
Fundstelle: Fruin,KlSteden I 139
Faksimile
- Datierung: 1523
Fundstelle: Fruin,KlSteden I 150
Faksimile
Wort danach: Landgänge
Dieser Wortartikel stammt aus dem Deutschen Rechtswörterbuch
- online verfügbar mit vielfältigen Recherchemöglichkeiten