Wort davor: 1Kar
2Kar
Wortklasse: Femininum
Erklärung:
(Kirchen-)Buße, Sorge, Klage, Beschwerde.
sprachliche Erläuterung:
got. kara, ags. caru, cearu, ahd. chara, mhd. kar.
vgl.
Karene,
Kirch(en)buße.
- Belegtext:
qui hominem publicam poenitentiam [Glosse: chara] agentem interfecerit, bannum nostrum in triplo conponat
Datierung: 827
Fundstelle: Cap. I 2 S. 438
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen des Projekts dMGH
- Datierung: 1314
Fundstelle: Joh.v.Würzb. V. 5242
- Belegtext:
wan ... dy ... zwuelf jar [Pachtzeit] vergangen sind, sa sullen dy ... gued ... den obgenanten unsern herren ... los sin von uns ... ane argelist unde nuwefuonde ... daz uns
daz nit batten ensal zu keinre kare
Datierung: 1360
Fundstelle: DOrdHessenUB. III 7
- Fundstelle: Graff IV 464
- Fundstelle: Lexer I 1516
- Fundstelle: MhdWB. I 788
- Fundstelle: Schmeller2 I 1276
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen von "austrian literature online (ALO)"
Wort danach: Karamt
Dieser Wortartikel stammt aus dem Deutschen Rechtswörterbuch
- online verfügbar mit vielfältigen Recherchemöglichkeiten