Wort davor: Infelsteuer
(infeudare)
sprachliche Erläuterung:
vgl. zum Sprachlichen Kluge22 211 s.v. feudal.
vgl.
feudum.
infeudare (I)
Erklärung:
belehnen.
- Belegtext:
ut nonale sibi, quo ab ipso ... infeodatus erat, resignaret
Datierung: 1174
Fundstelle: SalemUB. I 31
- Belegtext:
nullus episcopus potest dare vel infeodare alicui homini bannum persone sui ipsius
Datierung: 1188
Fundstelle: MGConst. I 460
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen des Projekts dMGH
- Belegtext:
ecclesiam reddendam indempnem ... per eos, quibus dictas possessiones infeuodare decreuerimus
Datierung: 1219
Fundstelle: RappoltsteinUB. I 67
- Belegtext:
nos eciam partes illas ... vendere vel infeudare cuiquam non debemus
Datierung: 1233
Fundstelle: PreußUB. I 1 S. 78
- Belegtext:
episcopus contulit duci ... in feodo bona illa, ... que de jure infeodare potuit
Datierung: 1283
Fundstelle: HannovUB. 44
- Belegtext:
villam Karmin ... volumus et debemus ... recipere et habere in pheudum et inpheudari per eundem [abbatem]
Datierung: 1385
Fundstelle: CDPolon.3 III 561
infeudare (II)
Erklärung:
der Belehnte.
- Belegtext:
si quis infeudatus sua incuria vel negligentia per annum et diem steterit, quod feudi investituram ... non petierit, ... feudum amittat
Datierung: 1154
Fundstelle: MGConst. I 208
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen des Projekts dMGH
- Belegtext:
quocumque autem modo, sive etiam ex morte infeodati, principi ecclesiastico feodum aliquod vacare contigerit
Datierung: 1220
Fundstelle: MGConst. II 90
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen des Projekts dMGH
- Belegtext:
ministeriales et alios impheudatos
Datierung: 1236
Fundstelle: MGConst. II 271
Faksimile
- digitalisiert im Rahmen des Projekts dMGH
Wort danach: infeudatio
Dieser Wortartikel stammt aus dem Deutschen Rechtswörterbuch
- online verfügbar mit vielfältigen Recherchemöglichkeiten