Wort davor: Gediechter
Gediede
Gediede (I)
Erklärung:
Fremder, Richtbürger; auch adjektivisch.
- Belegtext:
eenen poortere van G. es onghehauden een blijven te geven jeghens eenen ghedijden man
Datierung: 1376
Fundstelle: CoutGand I 550
Faksimile
- in Google Books
- Belegtext:
elc waent dat zulke persone ghediede zijn
Datierung: 1431
Fundstelle: CoutGand I 604
Faksimile
- in Google Books
- Belegtext:
aulcuns non estans bourgois d' icelle ville que lon appelle ghediedde
Datierung: 1540
Fundstelle: CoutAudenaerde I p. 17
- Belegtext:
gheen poorters van A. ... zijnde, die men naemt gedijde
Datierung: 1618
Fundstelle: CoutAlost 8
- Belegtext:
de ghedijde enen poorter quetsende, daer bloet loopt
Fundstelle: Meijers,LigurErfr. III 2, 228
- Belegtext:
gedijde ende vremde aldaer nyet residerende
Datierung: 1619
Fundstelle: CoutFrancBruges I 40
- Belegtext:
twe ghedijde residerende binnen der vornoemde stede
Fundstelle: Meijers,LigurErfr. III 2, 228
Gediede (I Spiegelstrich 1)
Erklärung:
von Sachen: einen Fremden betreffend, nicht zur städtischen Rechtspflege gehörend.
- Belegtext:
van successie, van gronden, van erfven ende conttheillen naer de costume van ghedijdde ende non poortelicke sterfhuusen
Fundstelle: Meijers,LigurErfr. III 2, 222
- Belegtext:
als [die scepenen van deser stede] de zake ghediede bevinden
Fundstelle: MnlWB. II 1057
Gediede (II)
Erklärung:
Außenbürger; Bürger, die das Recht haben, außerhalb der Stadt zu wohnen?
vgl.
Diet,
Gediet.
- Belegtext:
so wie in dit gulde commen sal, moeter inne comen als gediit siinde
Fundstelle: MnlWB. II 1057
Wort danach: Gediel
Dieser Wortartikel stammt aus dem Deutschen Rechtswörterbuch
- online verfügbar mit vielfältigen Recherchemöglichkeiten